نوامبر 28, 2017
ماهيت اختلال شخصيت
ماهيت اختلال شخصيت
اختلال شخصيت (Personality Disorder) عبارت است از الگوي ناسازگارانه و بادوام تجربه دروني و رفتار بيروني که به زمان نوجواني يا جواني بر ميگردد و در زمينههاي زير آشکار ميشود:
1- شناخت، يعني روشهاي ادراک و تفسير خود، ديگران و رويدادها
2- حالات عاطفي
3- عملکرد بينفردي
4- کنترل تکانه ضعيف و مخدوششده مثل خودزني
اما دقيقا افراد مبتلا به اختلال شخصيت چه کساني هستند؟
در زندگي روزمره، همگي ما با آدم هاي اين چنيني روبرو شده ايم:
1- افرادي که عادت به دروغگويي دارند به صورتي که اگر دروغ نگويند روزشان شب نمي شود! اين عده براي کوچکترين مسائلي که هيچ نفع مادي هم براي آنها ندارد باز دروغ ميگويند، مثلا اگر ناهار آبگوشت خورده باشند به دروغ ميگويند قيمه خوردهاند!
2- افرادي که هنگام عصبانيت سيگار روي دست خود خاموش ميکنند، خود را ميزنند، زخمي ميکنند و گويي که به اين شيوه عادت کردهاند!
3- افرادي که حس ميکنند از آنها زيباتر، باهوشتر، روشنفکرتر و موفقتر اصلا روي کره زمين پيدا نمي شود و در صورت وجود چنين فردي حس ميکنند که احتمالا سوءتفاهمي پيش آمده است!
4- افرادي که جز خود، به همه چيز و همه کس مشکوکاند، تمام رفتارهاي همسر خود را زير نظر مي گيرند، به بياهميتترين و جزييترين اتفاقات با سوءظن مينگرند و معتقدند که همه عالم و آدم در پي توطئه چيني عليه آنها هستند!
5- افرادي که خوره کارند و خيلي کم ميخندند يا تفريح ميکنند، اين عده آن قدر کم ميخندند که تا بحال کسي دندانهاي آنها را نديده است!
6- و آدم هايي که …
تمام مثالهاي ياد شده نمونههايي از «اختلال شخصيت» هستند. يک فرد مبتلا به ناراحتي روحي – مثلا اضطراب يا افسردگي – از وضعيت خود در رنج است، لذا انگيزه براي رفتن پيش روانشناس و روانپزشک جهت درمان دارد. اما يک فرد مبتلا به اختلال شخصيت، معمولا خودش نه رنجي ميکشد و نه مشکلي در خود احساس ميکند اما اطرافيان وي همگي متوجهاند که مشکلي در کار است; لذا وي را ترغيب ميکنند که در پي کمک حرفهاي برآيد. در عوض وي تمام «اين اطرافيان» را عامل اصلي ناراحتي خود ميداند. از آنجا که اينگونه افراد به طور معمول از آنچه اجتماع به عنوان علايم آنها ميشناسد، احساس ناراحتي نميکنند، اغلب فاقد انگيزه درمان و حتي مقاوم در برابر آن هستند.
